تاریخچه ی المپیک

[zamara]

Olympic Games

نگاهی تند و گذرا به بازیهای المپیک

باستان‏شناسان و تاریخ‏نویسان را عقیده بر اینست که یونانیان در دورۀ باستان جشنهائی ترتیب میداده‏اند که در ابتدا جنبۀ مذهبی داشته و بعدها بسوی زورآزمائی و مبارزه‏های ورزشی گرایش یافته است.

این جشنها چون در دامنۀ کوه معروف «المپ» برگزار میشد و دورۀ پر رونقی داشته است به جشنهای «المپیا» مشهور گردیده.

در زیر و روی تاریخ یونان و آثار کشف شده به سال 766 پیش از میلاد مسیح برخورد می‏کنیم که «تیمائوس» نخستین مورخ یونانی در نوشته‏های خود از مردی بنام «کره ابوس» یاد کرده است که در راه رفتن از همه سریعتر بوده است.

این جشنها بیشتر از آن جهت رونق گرفت که عاملی بود برای ورزیده شدن و آماده کردن جوانان برای مقابله با هر نوع تجاوز بخاک یونان.
عملیات سربازی، دوره‏های طولانی، مشت‏زنی، کشتی‏گیری و مسابقه‏ خاص «پنتاتلن» pentathlon جریان داشته است.

نوباوگان، جوانان و پهلوانان به شکل جداگانه به مبارره میپرداختند، علاوه بر زورآزمائی مسابقه‏های شعر و شاعری، سخن‏وری و موسیقی هم برگزار می‏گردید.
جشن‏های «المپیا» ادامه داشت تا سال 394 که امپراطور روم آنرا تعطیل کرد.
این تعطیلی طولانی سبب ویرانی «المپیا» و معبد «زئوس» مظهر قدرت و پهلوانی گردید.

یک باستان‏شناس آلمانی به نام «کورتیوس» در دل تپه‏های خاموش «المپیا» به کاوش پرداخت ، و آثار شگفتی را کشف کرد.

فکر احیای این بازیها قوت گرفت و با هزاران دشواری مردی شریف ،انسان دوست و دانشمند بنام «پی*یر بارون دوکوبرتن» فرانسوی به کمک دوستان خود در سال 1889 در پاریس کنگره*ای تشکیل داد و اساس بازیهای جدید المپیک را پی نهاد.
----------------------------------------
منبع : سايت رشد ([Only registered and activated users can see links] 7%db%8c+%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%be%db%8c%da%a9&SSOReturnPage=Check&Rand=0)

[zamara]

در سال 1896 ـ نخستین دورة جدید بازیهای المپیک در آتن برگزار شد، همه چیز در حال آزمایش بود ولی امیدوار کننده.

قرار شد که هر 4 سال یکبار بازیها در شهری از کشوری برگزار گردد.
هر کشور صاحب کمیته*ای ملی شد، به نام «کمیته ملی المپیک» اعلام شد که این کمیته*های ملی از دخالت در مسائل سیاسی بدور است و هدفی ندارد جز اعتلای نیرومندی و توانائی ملتها.

حالا بیش از 86 سال از نخستین المپیا در دورة جدید میگذرد، فقط دو جنگ جهانی اول و دوم این بازیها را تعطیل کرده است و در بقیه سالها طبق برنامۀ* مشخصی براه خود ادامه داده و هر چهار سال یکبار ملتی میزبان جوانان ورزشکار جهان شده است.
-----------------------------
منبع : سايت رشد ([Only registered and activated users can see links] 7%db%8c+%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%be%db%8c%da%a9&SSOReturnPage=Check&Rand=0)

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

بازی های المپیک تا جنگ جهانی دوم

1896ـ آتن:

یونانیها خیلی شاد بودند که بازیهای المپیک دوباره زنده شده است، این شادی زمانی اوج گرفت که یک چوپان یونانی برندة مدال طلای دوی «ماراتن» به مسافت 42 کیلومتر شد. هفتاد هزار نفر در استادیوم مرمرین آتن حضور داشتند.

1900 ـ پاریس:

دومین دوره هنگامی برگزار شد که در پاریس نمایشگاه بین*المللی ترتیب یافته بود، در حدود 1400 ورزشکار شرکت نمودند. در کلبه*های چوبین مخصوص قهرمانان جای گرفتند. تشکیلات این مسابقه چندان مرتب نبود، فرانسه 880 مرد و 4 زن را شرکت داد.

1904ـ سن*لوئی:

برای کشورهای اروپائی ساده نبود که ورزشکاران خود را از فراز اقیانوس به ایالات متحده بفرستند. آمریکائی*ها بیشترین مدالها را بردند. یک کانادائی به نام «ای*تنه» در پرتاب چکشمدال طلا گرفت.

1908ـ لندن:

دو هزار ورزشکار از کشورهای جهان در 22 رشته ورزشی مبارزه کردند. حادثه غم*انگیزی اتفاق افتاد و یک ایتالیائی به نام «دوراندو ـ پی تیری» در مسابقه ماراتن 42195 متر وقتی به استادیوم رسید، در حالیکه چند ده متر باقی مانده بود از پای درآمد و با کمک داوران از خط پایان گذشت و مردود شد!

1912 ـ استکهلم:

پنجمین المپیک، آخرین بازی بود که ورزشکاران بدون حد نصاب قبلی در آن شرکت کردند، 2500 ورزشکار رقم چشمگیری بود. میزبانی سوئدیها دور از تصور بود، آغاز درخشش فنلاندیها در دوهای سنگین بود. «جیم تورب» یک ورزشکار سرخپوست آمریکائی که در پنچگانه و دهگانه پیروز شده و ورزشکاری کم نظیر بود، حرفه*ای شناخته شد، زیرا چند دلار بخاطر بازی بیسبال در آمریکا گرفته بود!
1916 ـ بعلت وضعیت زندگی استاد درجنگ جهانی اول برگزار نشد. قرار بود در «برلین» این دوره انجام پذیرد.

1920 ـ آنورس:

در این دوره قهرمانان فنلاندی سرآمد همه بودند، «نورمی» و «کلماینین» در دوهای سنگین چندین مدال طلا گرفتند. یک دختر 14 ساله آمریکائی قهرمان شیرجه از تخته فنر شد که «آلن ریگین» نام داشت. نتایج و رکوردهای بسیار خوب و دور از انتظار بود.
1924 ـ پاریس: پاریس برای بار دوم میزبان شد، در فاصله چهار سال از «آئورس» قهرمان فنلاندی نشان دادند که وسیعتر از گذشته به عناوین قهرمانی حمله می*کنند. این بازیها را «المپیک ـ نورمی» نامیدند، چون او در سه رشته انفرادی مدال طلا گرفت و در یک بعد از ظهر در 1500 و 5000 متر بر رقبای خود چیره شد.

1928 ـ آمستردام:

بازیها از 17 ماه مه تا 12 ماه اوت جریان یافت، آمریکائی*ها در دو و میدانی 12 عنوان بدست آوردند. در شنای آزاد «جانی ویسمولر» شهره گردید و از این پیروزیها استفاده برد و بعدها «تارزان» شد. تنیس جزء برنامه بود که بعدها حذف شد. تیم هاکی هند از قاره آسیا قهرمان المپیک گردید، 29 گل زد و حتی یک گل هم نخورد. «اوروگوئه» قهرمانی خود را در فوتبال تکرار کرد و دو سال بعد جام جهانی را ترتیب داد. «میکی اودا» Miki oda از ژاپن برنده مدال طلای پرش سه گام شد.

1932 ـ لس*آنجلس:

حالا دیگر بازیهای المپیک پایه و بنیان گرفته بود. تشکیلات و رقابتها خوب بود. قهرمانان در دهکده المپیک مستقر شدند. دشواری دوری راه اروپائیان از فراز اقیانوس تا امریکا بود. تعداد شرکت کنندگان کشورهای آن سوی جهان ناچیز بود. آغاز درخشش سیاهان آمریکائی بود. «ادی تولان» در دوهای 100 و 200 متر دو رکورد جدید بجای نهاد، «نورمی» فنلاندی را ورزش پیشه شناختند و اجازه ندادند که در بازیها شرکت کند. «نامبو» Nambu از ژاپن در پرش سه گام مدال طلا گرفت.

1936 ـ برلین:

بوی باروت از اروپا بمشام خیلی*ها رسید. آلمان نازی از اول، تا شانزدهم ماه اوت میزبان یکی از پرشکوه*ترین بازیهای المپیک شد. نظم و ترتیب و تشکیلات یازدهمین دوره المپیک جدید هنوز زبانزد مردم جهان است. آلمان فتح جهان را آرزو میکرد و با فتح مدالها و عناوین بازیها میخواست قدرت هیتلر و حزب نازی را با فلسفة پوچ برتری نژاد به ثبوت برساند.

این بازیها را بحق باید بازیهای «جسی*اونس» Jesse Owens قهرمان دوهای سریع و پرش طول نامید که نتایج خیره*کننده*ای بدست آورد. رکورد پرش طول او تا 24 سال دوام آورد و با درخشش خود چهره*ای جهانی شد.

«کیتی سونKitei son از ژاپن که کره*ای الاصل بود، فاتح ماراتن شد، هند همچنان قهرمان بلامنازع هاکی باقی ماند و یک نیوزیلندی به نام «لاولوک» در نبردی سخت 1500 متر را زیبا دوید و رکوردی جهانی 8/47 ـ 3 دقیقه را بنام خود ثبت کرد.

در این بازیها«هیتلر» پیشوای نازیها از روبروشدن با قهرمانان سیاهپوست روی گردان بود و تصورات و تئوریهای نژادی خود را نقش بر آب میدید!
---------------------------------------
منبع : سايت رشد ([Only registered and activated users can see links] 7%db%8c+%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%be%db%8c%da%a9&SSOReturnPage=Check&Rand=0)

[zamara]

1948ـ لندن:

بازیهای 1940ـ در توکیو و هلسینکی و 1944 ـ لندن به علت جنگ جهانی دوم انجام نشد. و لندن میزبانی را در روزهای 29 جولای تا 14 آگست پذیرا گردید. شرایط برای همه کشورهای اروپائی دشوار بود، انگلیسی*ها هنوز جیره*بندی داشتند و خرابیهای جنگ دوم ترمیم نشده بود. بودجه برگزاری بازیها اندک و ناچیز پیش بینی شده و بر رویهم 4100 نفر ورزشکار از پنج قاره جهان حضور داشتند.

ورزشکاران آلمان و ژاپن را شرکت ندادند که کشورهای آنان عامل اصلی جنگ بودند و شوروی هم بعضویت کمیته بین*المللی المپیک پذیرفته نشده بود. سطح رکوردها پائین بود. ظهور «امیل زاتوپک» دوندة معروف دوهای طولانی از چکسلواکی و «باب متایاس» آمریکائی که 17 سال داشت و فاتح ده گانه گردید از شگفتی*ها بود. البته نمی*توان نام خانم «فانی پلانکرز» هلندی مادر دو کودک را از یاد برد که چهار مدال طلا بدست آورد.


1952 ـ هلسنیکی:

روز 19 ماه جولای در هلسینکی که پانزدهم المپیک آغاز می*شد در زیرباران هفتاد هزار نفر «پاوونورمی» Paavo Nukmi پنجاه و پنج ساله، افتخار مردم فنلاند را دیدند که بدور پیست دوید و آتش المپیک را به آذرگاه آورد.

قهرمانان سیاهپوست «جامائیکا» پیروزیهای بزرگی را صاحب شدند، «زاتوپک» در اوج قدرت خود در پنج و ده هزار متر طلا گرفت و در «ماراتن» پیروزی خود را تکمیل نمود و همسرش در پرتاب نیزه قهرمان شد، این خانواده با چهار مدال طلا و چند رکورد جهانی به «پراگ» بازگشتند. تنها ورزشکار «لوکزامبورگ» بنام «بارتل» Barthel در 1500 متر به عنوان قهرمانی دست یافت و بعد از پیروزی از شوق اشک ریخت.

«چریس چاتوی» دوندة* معروف انگلیسی در 5000 متر در اخرین لحظات رقابت با «زاتوپک» نقش زمین شد. کشتی*گیران ایرانی درخشیدند. شادروان تختی و گیوه*چی مدال نقره گرفتند.

ورزشکاران شوروی برای نخستین بار پس از انقلاب اکتبر 1917 به بازیهای المپیک قدم نهادند؛ یک ژیمناست شوروی بنام «چوکارین» برنده چهار مدال طلا شد و دو مدال نقره بدان افزود. این بازیها اصالت مردم فنلاند، علاقمندی آنانرا به زندگی صلح*آمیز و تلاش روزافزون برای جامعه*ای ساخته و پرداخته نشان داد.

1956*ـ* ملبورن:
برای نخستین بار بازیهای المپیک از اروپا و ایالات متحده سفر کرد و به استرالیا رفت. زنان استرالیائی در دوهای سرعت و شنا درخشش داشتند. از آن جمله بود «بتی کاتبرت» که در 100 و 200 متر و امدادی زنان سه مدال طلا گرفت.

دونده دوهای طویل شوروی «ولادیمیر گوتس» با شیوة دویدن خاص خود قدرتی نشان داد و دونده*های معروف انگلیسی را پشت سر نهاد او در پنج و ده هزار متر به مدال طلا رسید.

مشت*زنان مجارستانی برای سومین بار پی در پی مقام خود را حفظ کرد و مدالهای طلای لندن، هلسینکی را با مدال طلای ملبورن وصل نمود.

«آلن میمن» تنها فرانسوی بود که در ماراتن مدال طلا گرفت و این پایان کار «زاتوپک» بود که دیگر برای «ماراتن» دویدن هم پیر شده بود و در ردیف ششم بخط پایان همه چیز رسید!

«بابی مورو» با سه مدال طلا در دوهای سرعت و امدادی مردی آرام و کم حرف بود و پیروزیهایش جلب توجه نمود. شادروان غلامرضا تختی و امامعلی حبیبی دو مدال طلا گرفتند و قدرت خود را در کشتی آزاد نشان دادند.

«هارولدکونلی» صاحب مدال طلای المپیک ملبورن در رشته پرتاب چکش عاشق «انگافیکوتوا» قهرمان پرتاب دیسک زنان چکسلواکی که بر کرسی اول ایستاده بود شد و سرانجام عشق و عاشقی ایندو به ازدواج انجامید که در پراگ شکل گرفت.



1960 ـ رم:

ایتالیائی*ها 5000 ورزشکار طراز اول جهان را پذیرفتند و از 25 اوت تا 11 سپتامبر شهر «رم» پر هیاهوترین شهر جهان بود.

«بیکلا آبب» Abeb Bikila یک سیاه اهل «اتیوپی» با پای برهنه بر اسفالت و سنگهای آفتاب خورده 42195 متر دوید و قهرمان ماراتن شد. جوانمردی سیاه از ایالات متحده به نام «رافر جانسن» در «دکاتلن» اول شد و در ضمن مسابقه در لحظات حساس «یانگ چوآن» اهل «فرمز »را که رقیبش بود راهنمائی فنی مینمود و این در جهان رقابت و ورزش در روز مبارزه کم نظیر بود. در همین بازیها بود که «هند» پس از 32 سال در هاکی با دریافت یک گل از پاکستان مقام خود را از دست داد.

«کاسیوس کلی» که بعدها: «محمدعلی» شد در مشت زنی نیم سنگین به مقام قهرمانی رسید وجاده را برای آینده هموار ساخت. شادروان تختی مدال طلای خود را با نقره عوض کرد، در حالیکه شایستگی بیشتری داشت.

یک دختر سیاهپوست، بنام «ویلما رودلف» در دوهای سرعت درخشید و دوندة آلمانی «آرمین* هاری» 100 متر را در 10 ثانیه دوید. در این بازیها «لیویو بروتی» از ایتالیا در 200 متر اول شد و در پرش با اسب ایتالیا برتری خود را به ثبوت رسانید.



1964 ـ توکیو:

در آن سوی آسیا شهر توکیو میهماندار نخستین المپیک آسیا شد. پس از 24 سال که از 1940 گذشت و جنگ جهانی اجازه نداد ژاپنی*ها به آرزوی خود رسیدند و کشور زیبا، خصلت کوشش مدام و صبر و تحمل و کاردانی خود را به تماشا نهادند.
93 کشور جهان بیش از 5000 ورزشکار خود را به آنسوی جهان فرستادند.
تجهیزات مسابقه*ها و سالنهای نوبنیاد بی*سابقه بود.

ژاپنی*ها در حدود 200 میلیون لیره استرلینگ خرج بازیها کردند. «هیروهیتو» امپراطور (برآفتاب) بازیها را گشود.
شگفتی فراوان بود، مردی صاحب رکوردهای جهانی دوهای استقامت «رُن کلارک» شکست خورد.
«آبب» در توکیو با کفش «ماراتن» را دوید و مدال طلا گرفت.

«یوری ولاسف» وزنه بردار شوروی که پدیده*ای بود در المپیک 1960 ـ رم در سنگین وزن رکوردی کم سابقه بجای نهاده بود به هموطن خود باخت.
«ولاسف» که در «رم» 5/537 کیلو گرم در سه حرکت وزنه برداشته بود، با اینکه حد نصاب خود را به 570 کیلوگرم ترقی داد به مدال نقره رسید و ژابوتینسکی با 5/572 کیلوگرم از شوروی مدال طلا گرفت.

ژاپنی*ها بسیار خوب درخشیدند، در ژیمناستیک، والیبال، کشتی و وزنه برداری مبارزه کردند و با شایستگی ارزش خود را نشان دادند.
« آنتون گیزینک» غول هلندی در جودو در رشته سنگین وزن مدال طلا گرفت.
ورزشکاران اندونزی و کره شمالی از شرکت در المپیک محروم ماندند.


1968ـ مکزیکوسیتی:

شهری که بیش از دو هزار و دویست متر از سطح دریا ارتفاع دارد .
تمدن و فرهنگ کهن خود را در کشورهای آمریکای لاتین حفظ کرده است میهماندار شد.
بلندی این شهر و هوای رقیق یک مسئله شد. خیلی از قهرمانان دچار تنگی نفس شدند ولی ورزشکاران کشورهای «کنیا» و «اتیوپی» ناراحتی نداشتند، زیرا تمرین خود را در ارتفاع طبیعی و بلند وطن خود انجام داده بودند.
علاوه بر این مسئله، ناراحتی سیاسی هم بچشم میخورد که ورزشگاه بزرگ در روز آغاز بوسیله سربازان اداره می*شد.
از عجایب این بود که چند رکورد بدست آمد که هنوز پابرجا هستند و کسی را یارای شکستن آن نبوده است. این رکوردها را بیاد میآوریم:

«باب بیمن» Bob Beamon سیاه آمریکائی 90/8 متر در پرش طول!

«ت ـ اسمیت» T. Smith 200 متر را در 8/19 ثانیه دوید!

«الی ـ ایونز» L.Evans یک سیاه دیگر از امریکا در 400 متر رکورد باور نکردنی 42 ثانیه را بجای نهاد!

«جیم ـ هاینز» Jimhines سیاه آمریکائی 100 متر را در 9/9 ثانیه طی کرد!

«اورتر» Oerter پیروزی چهارمین بار خود را در مکزیکوسیتی جشن گرفت، قهرمان پرتاب دیسک ایالات متحده در سالهای 1956 در ملبورن، 1960 در رم، 1964 در توکیو و 1966 در مکزیکوسیتی در رشته اختصاصی خود چهار مدال طلا گرفت او از 36/56 متر آغاز نمود و به 78/64 متر رسید!

ورزشکاران سیاهپوست آمریکائی بر روی کرسی قهرمانی با دستکش سیاه و جوراب سیاه ایستاده*اند،* به سرود ملی ایالات متحده احترام نگذاردند و به تبعیض نژادی و ظلم به سیاهان اعتراض کردند!

در این بازیها پرش ارتفاع از پشت را «دیک فآسبوری» به نمایش گذاشت و مدال طلا گرفت. «وراچا سلاواسکا» Vera Caslavska از چکسلواکی در ژیمناستیک بانوان تسط کم سابقه*ای نشان داد و برنده چهار مدال طلا گردید.
عبدالله موحد در کشتی آزاد و محمد نصیری در وزنه*برداری صاحب مدال طلا شدند.
کشور میزبان مکزیک سه مدال طلا سه نقره و سه برنز گرفت.


1972ـ مونیخ:

آلمانی*ها تلاش می*کردند تا خاطره المپیک 1936 ـ برلین را منهای خیره*سریهای «هیتلر» زنده سازند.
7000 ورزشکار از 122 کشور جهان به مونیخ آمدند. تشکیلات عالی بود، 20 میلیون لیره استرلینگ هزینه سقف شفاف و بی*نظیر استادیوم اصلی شده بود، «کامپیوتر» در همه جای بازیها و در استادیوم*ها رسوخ کرده و قدرت ماشین و مغز الکترونیک کاملاً مشخص بود.

همة رکورد شکستنها و تشکیلات مرتب تحت تأثیر حملة فلسطینیها به خوابگاه ورزشکاران و مربیان اسرائیل قرار گرفت.
صبح روز سه*شنبه 5 سپتامبر 1972 با حمله*ای که صورت گرفت و دو اسرائیلی کشته شدند و بقیه را به گروگان گرفتند و در نیمه شب در فرودگاه همة آنان کشته شدند.

«اوری براندیج» Avery Brundage رئیس کمیته بین*المللی المپیک پس از پایان این بازیها بازنشسته شد و جای خود را به «کیلانین» ایرلندی داد.

ورزشکاران شوروی با 50 مدال طلا، 27 نقره و 22 برنز به مقام نخستین رسید، ایالات متحده، آلمان شرقی، آلمان غربی، ژاپن و استرالیا در ردیفهای بعدی ایستادند.

«مارک اسپیتز» Mark Spitz شناگر ایالات متحده هفت مدال طلا گرفت « چهار مدال در شنای انفرادی و سه مدال در امدادیها» همة مدالها از این نظر ارزش بیشتری داشتند که رکوردهای جهان را بجای نهاده بودند.

دوندة* روسی «والری بورزف» مدالهای طلای 100 متر و 200 متر را صاحب شد. مقابل قهرمان دوهای طویل فنلاند «لاسه ویرن» Lass Viren مدال طلای پنج و ده هزار متر را به یادگار برد.
در «دکاتلن» آویلف از شوروی با (8454) امتیاز آمریکائی*ها را شکست داد و به مقام قهرمانی رسید.

«دبی بیاسی» ایتالیائی برای دومین بار فاتح شیرجه از سکو شد و پیروزی مکزیک را در مونیخ تکرار کرد!

«تسوکاهارا» ، «کاتو» و دیگر قهرمانان ژاپنی در ژیمناستیک خداوندان قدرت؛ کار و مقاومت بودند. هنر آنان در حرکات نمونه شد و می*بینیم که بعضی از حرکات پر ارزش امروز به نام «تسوکاهارا» نامیده می*شود.
محمد نصیری در وزنه برداری به مدال نقره رسید.

«الکساندر مدوید» کشتی گیر روسی در کلاس فوق سنگین مدال طلا گرفت.


1976 ـ مونرآل:

با همة پیش*بینیها و تأکیدها که کمیته بین*المللی المپیک می*کرد که «سیاست» در بازیها دخالتی ندارد.
به جهانیان ثابت شد که چنین نیست، اینها شعار است و هرجا که زندگی هست «سیاست» هم وجود دارد.
مسائل زیادی وجود داشت همانند ادعای «چین» در مورد «تایوان».
------------------------------------------
منبع : سايت رشد ([Only registered and activated users can see links] 7%db%8c+%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%be%db%8c%da%a9&SSOReturnPage=Check&Rand=0)

[zamara]

آرمهای المپیک از سال 1896 آتن تا 2012 لندن


[Only registered and activated users can see links]

[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]

[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]

[Only registered and activated users can see links]

[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]

[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]
[Only registered and activated users can see links]

[zamara]

١٦سالي كه مشعل المپيك خاموش ماند

در حالي كه شهرهاي ميزبان دوازدهمين و سيزدهمين دوره بازيهاي المپيك نوين در سالهاي ١٩٤٠و ١٩٤٤مشخص شده بود، اما آتش جنگ همه چيز را سوزاند و مانع درخشش مشعل المپيك تا ١٦سال شد.

ژاپن و فنلاند، هر دو داوطلب برگزاري بازي هاي المپيك ١٩٤٠بودند. در نهايت اجلاس كميته بين المللي المپيك در تابستان ١٩٣٦، شهر توكيو را به عنوان ميزبان دوازدهمين دوره بازيهاي المپيك برگزيد.
سال ١٩٣٧براي جنبش المپيك، سال چندان جالبي نبود، زيرا بنيان گذار المپيك نوين، يعني «بارون پير دوكوبرتن» در اين سال ديده از جهان فرو بست و متعاقب آن در سال ١٩٤٠بازي هاي المپيك به سبب جنگ خانمان سوز دوم جهاني برگزار نشد.
بدين ترتيب، جنبش براي مدت طولاني از حركت باز ايستاد. اگرچه ژاپني ها براي برگزاري اين دوره از بازي ها برنامه ريزي گسترده اي انجام داده بودند و بودجه اي معادل ٢٠ميليون و ١٤٢هزار و ٤٢٧يورو يعني نزديك به ٤٠ميليون دلار پيش بيني كرده و به تصويب مجلس اين كشور رسانده بودند، اما آتش جنگ به آسياي شرقي و خاور دور كشيده شد و ژاپني ها در روز ١٦ژوئن ١٩٣٨انصراف خود را از برگزاري مسابقات به كميته بين المللي المپيك اعلام كردند.
فنلاندي ها كه در گرفتن ميزباني اين دوره با ژاپني ها در رقابت بودند به صحنه آمدند و «كنت بايلت لاتور» رئيس وقت كميته بين المللي المپيك بازيهاي دوازدهمين دوره را به هلسينكي داد.
البته يك سال بعد، يعني در سال ١٩٣٩، شوروي خاك فنلاند را به اشغال درآورد و دامنه جنگ را به شمال اروپا كشاند.
به اين ترتيب فنلاند اشغال شده هم از عهده ميزباني برنيامد و از برگزاري مسابقات عذر خواست.
لذا در اين دوره بازي هاي المپيك برگزار نشد. اما سيزدهمين دوره بازي هاي المپيك نيز برگزار نشد. اين در حالي بود كه طبق مصوبات اجلاس كميته بين المللي المپيك قرار بود بازي هاي سيزدهمين دوره در سال ١٩٤٤در شهر لندن برگزار شود.
به دليل جنگ جهاني دوم در سراسر اروپا و بخش شمالي آن، به ويژه لندن، بازي ها برگزار نشد و بدين ترتيب يك فاصله ١٦ساله و يك توقف طولاني در برگزاري بازي ها به وقوع پيوست و بسياري گمان كردند كه بازي هاي المپيك خاموش شده است و مشعل آن هرگز روشن نخواهد شد.



[Only registered and activated users can see links]

[zamara]

ايران سال ١٩٤٨وارد جنبش شد

چهاردهمين دوره بازيهاي المپيك نوين در سال ١٩٤٨با حضور ٤٠٩٩ورزشكار از ٥٩كشور و با حضور تيم ٣٦نفره ايران در لندن آغاز شد.

با اين كه دوره هاي دوازدهم و سيزدهم برگزار نشد، اما در تاريخ بازي هاي المپيك به عنوان دو دوره برگزار نشده، شمارش و ثبت شد.
بازي هاي اين دوره نيز كه بعد از جنگ برگزار مي شد،« بازي هاي دوران رياضت» خوانده شد. كشورهاي شكست خورده آلمان، ايتاليا و ژاپن از بازي ها حذف شدند.
با اين حال، حضور ٥٩كشور، رقم قابل توجهي بود كه در دوره هاي قبل هم ديده نشده بود. بازي هاي المپيك لندن زير پرتوي گرمي بخش خورشيد در استاديوم ويمبلي برگزار شد.
انگلستان در بازي هاي ١٩٠٨لندن، ٥٦مدال طلا كسب كرده بود، اما در اين دوره فقط به ٣مدال طلا در رشته هاي پاروزني و قايقراني بادباني دست يافت.
به عبارت ديگر ٣مدال طلاي خود را هم از روي آب گرفت.
كميته ملي المپيك ايران در سال ١٩٤٧تاسيس شد. در همان سال نيز از سوي كميته بين المللي المپيك به عضويت پذيرفته و به رسميت شناخته شد.
بنابراين كشورمان اولين حضور خود را پس از يك سال پذيرش عضويت، در چهاردهمين دوره بازيهاي المپيك آزمايش كرد.
كاروان ورزشي ايران متشكل از ٣٦ورزشكار و ١٦همراه بود. ورزشكاران ايراني در رشته هاي وزنه برداري، كشتي آزاد، مشت زني، بسكتبال و تيراندازي شركت كردند.
جعفر سلماسي وزنه بردار تيم ملي كشورمان در اولين حضور خود در المپيك، موفق به كسب مدال برنز شد.
او توانست در رشته وزنه برداري اولين مدال المپيك را نصيب كشورمان كند.
تيم ملي كشتي آزاد را منصور رئيسي، منصور رحيمي ها، حسن سعديان، علي غفاري، عباس زندي، ابوالقاسم سخدري و عباس حريري تشكيل داده بودند كه هيچ يك از آن ها، مدالي كسب نكردند.
تنها منصور رئيسي در وزن خود چهارم شد و عباس زندي و ابوالقاسم سخدري در وزنهاي خود پنجم شدند.
در وزنه برداري، به غير از سلماسي كه مدال برنز گرفت، محمود نامجو در خروس وزن پنجم شد. ديگر وزنه برداران تيم ملي در رده هاي ششم به بعد قرار گرفتند.
اسد الله مهيني در سبك وزن با مجموع ١٩٥كيلوگرم در جايگاه نوزدهم قرار گرفت.
منصور ميرقوامي در ميان وزن با مجموع ٥/ ٣٢٧كيلوگرم، سيزدهم شد. رسول رئيسي نيز در ٣حركت توانست ٣٥٥كيلوگرم را به ثبت برساند و هشتم شد.
بسكتبال نيز براي اولين بار در بازيهاي المپيك با تيمي متشكل از حسين صعودي پور، حسين كارانديش، حسين جبارزادگان، حسين سرودي، حسين هاشمي، هوشنگ رفعت جاه، كاظم اشتري، ابوالفضل صلبي، اصغر احساسي، فرهنگ مهتدي و فريدون اسفندياري حضور يافت
تيم ملي ايران ٦٢بر ٣٠از تيم ملي فرانسه، ٦٨بر ٢٨از مكزيك و ٦٣بر ٣٠از تيم ملي كوبا شكست خورد.
تيم ايران بازي هاي گروه ٤را تنها با يك پيروزي در برابر نيوزلند با نتيجه ٤٩بر ٢٢به پايان رساند. در مرحله يك چهارم نهايي كانادا ٨١بر ٢٥ايران را شكست داد و در نهايت ايران در بين ٢٣كشور در مكان چهاردهم جاي گرفت. در رشته تيراندازي محمود سخايي، فرهنگ خسرو پناه و محمد ملازال شركت كردند.
در رشته ٥٠متر كاليبر كوچك نيز سخايي در رديف ٦٧، خسرو پناه در جايگاه ٦٩و ملازال در جايگاه ٧١قرار گرفت.
در اين رشته در مجموع ٧١نفر حضور داشتند. اما در پايان اين دوره از بازي ها تيم آمريكا با كسب ٣٨مدال طلا، ٢٧مدال نقره و ١٩مدال برنز قهرمان شد.
تيم سوئد با مجموع ٤٤مدال دوم شد و تيم هاي فرانسه و مجارستان در جايگاه هاي بعدي قرار گرفتند. تيم ايران در نخستين حضور خود در المپيك با كسب يك مدال برنز در مكان سي و ششم ايستاد.


[Only registered and activated users can see links]

[zamara]

هفت مدال در المپيك ١٩٥٢براي ايران

پانزدهمين دوره بازي هاي المپيك نوين با حضور ٤٩٢٥ورزشكار از ٦٩كشور به همراه ٢٢ورزشكار ايراني در سال ١٩٥٢در شهر هلسينكي فنلاند برگزار شد.

اتحاد جماهير شوروي پس از به هم پيوستن جمهوري هاي مختلف، براي اولين بار در كنار روسيه به عنوان يك تيم واحد در اين بازي ها حضور يافت.
شركت بي سابقه ٦٩كشور در بازي هاي المپيك هلسينكي با ورود مشعل بازي ها به استاديوم اصلي، توسط بزرگترين قهرمان دوي صحرانوردي، يعني «پوو نورمي» همراه بود.
اين فنلاندي كه در اين رشته قهرماني ارزنده بود، حتما ارزش كار «اميل زاتوپك» را درك مي كرد.
زاتوپك، افسر ارتش چك و اسلواكي، اولين مدال طلاي خود را در رشته ١٠هزار متر لندن كسب كرده بود و در هلسينكي هم مدالهاي طلاي دوهاي ٥هزار و ١٠هزار متر را از آن خود كرد. يكي از حوادث جالب اين بازي ها زماني اتفاق افتاد كه «ژوف بارتل» از كشور لوكزامبورگ در دوي ١٥٠٠متر به مدال طلا دست يافت.
پيروزي او باعث دردسر براي دسته موزيك شد، به طوري كه آن ها نت سرود ملي لوكزامبورگ را نداشتند. كشور ميزبان حتي تصور نمي كرد كه لوكزامبورگ در المپيك طلا به دست آورد.
در المپيك ١٩٥٢هلسينكي، كاروان ورزشي ايران متشكل از ٢٢ورزشكار و ٩نفر همراه بود. آنها در رشته هاي كشتي آزاد، وزنه برداري، مشت زني و دووميداني شركت كردند.
با وجود تعداد اندك شركت كنندگان ايراني در اين دوره از بازي ها، در مجموع حضور كشورمان در طول المپيك، بهترين نتيجه را از حيث مدال كسب كرد.
ضمن آن كه هيچ مدال طلايي نصيب ورزشكاران كشورمان نشد. جهان پهلوان غلامرضا تختي در كشتي آزاد موفق به كسب مدال نقره شد.
ناصر گيوه چي هم مدال نقره گرفت. عبد الله مجتبوي، جهانبخت توفيق و محمود ملاقاسمي نيز موفق به كسب مدال برنز در اين رشته شدند.
در كشتي آزاد وزن ٥٢كيلوگرم، محمود ملاقاسمي توانست كشتي گيران كشورهاي هند و آفريقاي جنوبي را با ضربه فني شكست دهد، سه كشتي بعدي خود را مقابل حريفاني از كشورهاي آلمان، روسيه و تركيه انجام داد كه اين ديدار ها را به نفع خود به پايان رساند، اما در آخرين كشتي در مقابل حريفي از ژاپن مغلوب شد و به مدال برنز دست يافت.
مهدي يعقوبي در كشتي اول مقابل حريفي از كشور روسيه ضربه فني شد. در دو كشتي بعدي، حريفاني از آمريكا و مصر را با امتياز شكست داد ولي چون در كشتي اول با ضربه فني شكست خورده بود از دور مسابقات حذف شد.
ناصر گيوه چي در ٥كشتي پياپي مقابل حريفاني از بريتانيا، هند،مصر، ژاپن و آمريكا به پيروزي رسيد.
در كشتي پاياني مقابل حريفي از تركيه شكست خورد و به مدال نقره دست يافت. جهانبخت توفيق، در مجموع هفت كشتي گرفت. در پنج كشتي مقابل حريفاني از مجارستان، بريتانيا، تركيه، آلمان و روسيه با امتياز پيروز شد.
در دو كشتي آخر در مقابل كشتي گيراني از سوئد و آمريكا شكست خورد و به مدال برنز دست يافت. عبد الله مجتبوي، كشتي گيران كشورهاي فنلاند، شوروي، استراليا و ژاپن را شكست داد و در كشتي آخر، مسابقه را به حريف آمريكايي واگذار كرد و به مدال برنز دست يافت.
جهان پهلوان غلامرضا تختي با اين كه جوان بود، سه كشتي را مقابل حريفاني از فرانسه، فنلاند و آرژانتين با ضربه فني تمام كرد.
دو كشتي را هم از كشتي گيران آلمان و تركيه برد. در مقابل حريفي از روسيه كشتي بسيار خوبي گرفت كه مدال نقره نصيب او شد. عباس زندي، كشتي گير وزن ٨٧كيلوگرم، حريفاني از اتريش و فنلاند را با امتياز شكست داد، اما در مقابل حريف سوئدي باخت و از مسابقات حذف شد. احمد وفادار در سنگين وزن ابتدا حريفي از فنلاند را ضربه فني كرد. اما به كشتي گيري از تركيه باخت و از دور مسابقات حذف شد.
به اين ترتيب، تيم كشتي ايران در رده سوم المپيك قرار گرفت. در رشته وزنه برداري محمود نامجو مدال نقره گرفت و علي ميرزايي در همين رشته موفق به كسب مدال برنز شد. در تيم ملي وزنه برداري ايران افراد زير شركت كردند:
محمود نامجو و علي ميرزايي در وزن ٥٦كيلوگرم، علي طباطبايي در پر وزن، جلال منصوري در ميان وزن، فيروز پژهان در سنگين وزن.
در مجموع تيم ملي وزنه برداري ايران با كسب يك مدال نقره و يك مدال برنز در جايگاه سوم المپيك ايستاد.
در دووميداني، علي باغبانباشي تنها شركت كننده ايراني در دوي ٣هزار متر با مانع بود. در مشت زني، پطرس نظربيگيان، فضل الله نيكخواه، مانوئل آغاسي، ابراهيم افشار پور، ژرژ عيسي بيك و آراداشس ساگينيان شركت كردند كه هيچ يك از آنها به مدال دست نيافتند و از مقام هاي شش گانه نيز نصيبي نبردند.
در پايان پانزدهمين دوره بازي هاي المپيك نوين، تيم آمريكا با كسب ٤٠مدال طلا، ١٩مدال نقره و ١٧مدال برنز به مقام قهرماني دست يافت.
شوروي با مجموع ٥١مدال دوم شد و تيم هاي مجارستان، سوئد، ايتاليا، چك و اسلواكي، فرانسه و فنلاند در رده هاي بعدي قرار گرفتند. تيم ايران نيز در مجموع موفق به كسب ٣مدال نقره و ٤مدال برنز شد و در جايگاه سي ام جدول رده بندي قرار گرفت.

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

آشنايي با پرچم بازيهاي المپيک

بر روي پرچم المپيک پنج حلقه رنگي در هم پيچيده شده روي يک صفحه سفيد نقش بسته اند.

اين پرچم به خاطر در کنار هم آوردن پنج قاره جهان، مفهوم اتحاد را در جنبش المپيک تقويت مي کند.

"پيه ره دو کوبرتن" پدر المپيک مدرن معناي اين پرچم را چنين توضيح مي دهد:
"پرچم المپيک داراي يک زمينه سفيد رنگ، با پنج حلقه در هم پيچيده در مرکز به رنگ هاي آبي، زرد، سياه،* سبز و قرمز است. اين طرح نمادين بوده و اتحاد پنج قاره جهان به وسيله المپيک را نشان مي دهد در حاليکه هم اکنون اين شش رنگ در رنگ آميزي پرچم تمامي کشورهاي جهان به کار رفته است.(1931)

بدين ترتيب ترکيب شش رنگ پرچم المپيک از جمله رنگ سفيد زمينه نشان دهنده تمامي کشورهاي جهان است.
بنابراين بيان اينکه هر يک از اين رنگ ها نشان دهنده يک قاره مشخص است، اعتقاد غلطي است!
در بازي هاي المپيک اين پرچم در جريان مراسم افتتاحيه به ورزشگاه محل برگزاري بازي ها برده مي شود.
از بازي هاي 1960 رم پرچم المپيک توسط گروهي از ورزشکاران و افراد ديگري که به دليل فعاليت هاي مثبت خود در جامعه شهرت دارند به صورت افقي به طرف ورزشگاه حمل شده و بعد از ورود برافراشته مي شود.

اين پرچم بايد در طول بازي ها در ورزشگاه برافراشته باشد و سپس در مراسم اختتاميه پايين آورده شود که اين کار نشان دهنده پايان بازي هاي المپيک است.
شهردار شهر ميزبان بازي ها، پرچم المپيک را به شهردار شهر بعدي ميزبان المپيک تحويل مي دهد.
اگرچه کوبرتن از زمان برگزاري دوباره المپيک در 1896 در آتن يونان، اين بازي ها را به عنوان رويدادي بين المللي اعلام کرد اما فقط در بازي هاي 1912 استکلهم بود که براي اولين بار نمايندگاني از تمامي پنج قاره در المپيک شرکت کردند.
يک سال بعد در سال 1913، اين پنج حلقه در بالاي نامه اي که توسط کوبرتن نوشته شد، نقش بست. او اين حلقه ها را با دست کشيد و رنگ آميزي کرد و سپس در اوت 1913 در بازبيني قوانين المپيک اين نماد را توضيح داد.
همچنين اين خود کوبرتن بود که ايده پرچم المپيک را داد و آن را در ژوئن 1914 در کنگره المپيک در پاريس معرفي کرد.
جنگ اول جهاني مانع از برگزاري جشن المپيک 1916 در برلين شد و تا بازي هاي 1920 آنتورپ اين پرچم و پنج حلقه آن نتوانست در ورزشگاه المپيک به اهتزاز در بيايد.
مفهوم اتحادي که اين حلقه ها و پرچم القا مي کنند، ايده جديدي در شروع قرن بيستم بود. در اين زمان ملي گرايي بسيار قوي و تنش بين کشورهاي خاصي بالا بود. با وجود اين در چنين جوي کوبرتن نمادي را معرفي کرد که هدف آن تشويق جهانيان به اتحاد بود.
---------------------------------
منبع : خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا)

[zamara]

اولين مدال طلاي المپيك ايران را جهان پهلوان تختي به دست آورد

شانزدهمين دوره بازي هاي المپيك نوين با حضور ٣٣٤٢ ورزشكار از ٦٧ كشور جهان و با حضور كاروان ٣٨ نفري تيم ايران در سال ١٩٥٦ در شهر ملبورن استراليا برگزار شد.

شانزدهمين دوره بازي هاي المپيك در حالي آغاز شد كه بخش هايي از جهان در فضاي سياسي پر از ابهامي به سر مي برد. مصر و لبنان به دليل بحران كانال سوئز و مشكلاتي كه در منطقه وجود داشت، در بازي ها شركت نكردند.
هلند و اسپانيا به سبب اشغال مجارستان توسط اتحاد جماهير شوروي از بازي ها كنار كشيدند. چيني ها به علت شركت چين ملي(تايوان) از اين دوره بازي ها كنار رفتند.
در فينال واترپلو، ديدار تيم هاي شوروي و مجارستان به صحنه هاي نازيبايي كشيده شد.
مسابقات رشته سواركاري به علت قوانين خاص قرنطينه اي استراليا، پنج ماه قبل از آغاز رسمي بازي ها در استكهلم سوئد برگزار شد.

اين مسابقات سه روز به طول انجاميد. مشعل بازي هاي المپيك ملبورن نيز توسط يك دونده جوان استراليايي به نام « ران كلارك» روشن شد.

از او به حق مي توان به عنوان بهترين ورزشكار در دوران خود ياد كرد كه موفق به كسب مدال طلاي المپيك نشد.
او شاهد موفقيت « ولاديمير كوتز» از اتحاد جماهير شوروي در دوي ٥ هزارمتر و ١٠ هزار متر و همچنين شاهد موفقيت « بابي جومورو» بود. جومورو ٣ مدال طلاي دوهاي سرعت را به دست آورد.
« الورتر» ٢٠ ساله از ايالات متحده مقام اول را در رشته پرتاب ديسك به دست آورد.
او توانست مقام خود را براي ٤ دوره پياپي حفظ كند و تنها دونده اي شد كه در تاريخ المپيك در چهار دوره پياپي مقام خود را در يك رشته دو و ميداني حفظ كرد. اما نكته مهم در اين دوره، درخشش كاروان ورزشي ايران بود كه توسط كشتي گيران كشورمان به دست آمد.
پس از المپيك ١٩٤٨ لندن و ١٩٥٢ هلسينكي، ايران سومين حضور خود را در بازي هاي المپيك ملبورن تجربه كرد.
هيئت ورزشي ايران در اين دوره از بازي ها، متشكل از ١٧ ورزشكار و ٢١ نفر همراه بود.
ورزشكاران ايراني دررشته هاي كشتي آزاد، وزنه برداري و دو وميداني شركت كردند.
حاصل تلاش تيم وزنه برداري، كسب يك مدال برنز توسط محمود نامجو بود.
در واقع او در ٤٠ سالگي توانسته بود تعداد مدال هاي المپيك خود را به دو عدد برساند.
تيم كشتي آزاد موفق به كسب ٢ مدال طلا و ٢ مدال نقره شد. جهان پهلوان غلامرضا تختي، اولين مدال طلاي بازي هاي المپيك را براي كشور به ارمغان آورد.
امامعلي حبيبي، صاحب دومين مدال طلاي كشورمان در اين دوره از بازي ها شد. مهدي يعقوبي و محمد علي خجسته پور نيز موفق به كسب مدال نقره شدند.

اعضاي تيم ملي كشتي آزاد را در اين دوره از بازي ها محمدعلي خجسته پور، مهدي يعقوبي، ناصر گيوه چي، امامعلي حبيبي، نبي سروري، عباس زندي، جهان پهلوان غلامرضا تختي و حسين نوري تشكيل مي دادند.
اين تيم شايسته ترين و قوي ترين تيم كشتي آزاد طي تاريخ كشتي ايران بوده است.
در رشته دو وميداني، علي باغبانباشي براي دومين بار در بازي هاي المپيك حضور يافت كه در برابر حريفان سرسخت، كاري از پيش نبرد.
در رشته دهگانه، نجم الدين فارابي با به دست آوردن ٥١١٢ امتياز در رديف ١٥ قرارگرفت.
دروزنه برداري به غير از محمود نامجو كه مدال برنز گرفت،
ديگر افراد تيم را، حسين زريني در ٦٠ كيلوگرم، هنريك تمرز در سبك وزن، ابراهيم پيروي در ٧٥ كيلوگرم، جلال منصوري در نيمه سنگين، حسين رهنوردي در ميان سنگين، فيروز پژهان در سنگين تر از ٩٠ كيلوگرم تشكيل مي دادند.

اما هيچ يك كاري از پيش نبردند و تيم ملي وزنه برداري در اين دوره از بازي ها تنها يك مدال برنز كسب كرد.
در پايان شانزدهمين دوره بازي هاي المپيك نوين، تيم شوروي با كسب ٣٧ مدال طلا، ٢٩ نقره و ٣٢مدال برنز به مقام قهرماني دست يافت.
تيم آمريكا با كسب مجموع ٧٤ مدال دوم شد و تيم هاي استراليا، مجارستان، ايتاليا، سوئد و بريتانيا در جايگاه هاي بعدي قرار گرفتند.
در پايان اين دوره تيم ايران با كسب ٢ مدال طلا، ٢ مدال نقره و يك مدال برنز در جايگاه ١٤ جهان قرار گرفت و در آسيا دوم شد.

نمايش ضعيف ايران در المپيك توكيو

هجدهمين دوره بازي هاي المپيك نوين با حضور ٥١٤٠ ورزشكار از ٩٣ كشور جهان، همراه با ٦١ ورزشكار ايراني در سال ١٩٦٤ و در شهر توكيو ژاپن برگزار شد.

بازي هاي المپيك براي اولين بار در آسيا و در كشور ژاپن برگزار شد.
آخرين مرحله حمل مشعل به استاديوم اصلي المپيك توكيو توسط نوجواني صورت گرفت كه در روز بمباران شهر هيروشيما به دنيا آمده بود.
اين تجديد خاطره اي بود از آن جنايت فجيع آمريكا كه همه حاضران در استاديوم را به گريه وا داشت،
ضمن اين كه ياد همه كشتگان را گرامي داشتند.
به گواهي همه ورزشكاران، ژاپني ها بازي ها را از لحاظ سازماندهي و برگزاري در سطح بسيار بالايي برگزار كردند.
چهارده كشور براي اولين بار در بازي هاي المپيك حضور مي يافتند و بنا به تصميم كميته بين المللي المپيك، آفريقاي جنوبي به دليل وضعيت نژاد پرستي حاكم بر آن كشور، از شركت در بازي ها محروم شد.
مسابقات جودو براي اولين بار در اين دوره از بازي هاي المپيك برگزار شد.
كشور ميزبان همان طور كه قابل پيش بيني بود، ٣ مدال از ٤ مدال طلاي اين رشته را به دست آورد.
با اين حال در وزن آزاد يك هلندي به نام « آنتون گي سينك» مدال طلا را به دست آورد و قهرمان اين وزن شد.
رشته واليبال براي اولين بار در برنامه بازي هاي المپيك قرار گرفت.
اين رشته تيمي كه قدمتي ديرينه دارد، در المپيك توكيو برگزار شد.
«آبب بيكلا» اين بار نيز براي برنده شدن در دوي ماراتن شركت كرد، اما كفش به پا داشت.
« پيتر اسنل» از كشور نيوزلند در دوهاي ٨٠٠ و ١٥٠٠ متر به قهرماني رسيد.

استراليايي ها بار ديگر توانستند بيشتر مقام هاي شنا را به خود اختصاص دهند. « جو فريزر» كه فردي سيگاري بود،
با دست شكسته در فينال مسابقات مشت زني مبارزه كرد و مدال طلاي سنگين وزن را به دست آورد.
او پس از اين المپيك، در مشت زني به جرگه حرفه اي ها پيوست و بعدها چندين بار رو در روي « محمد علي كلي» قرار گرفت.
« والري برومل» برنده پرش ارتفاع از اتحاد جماهير شوروي توانست به مدال طلا دست يابد.
هيئت ورزشي ايران متشكل از ٦١ ورزشكار و ٣٢ نفر همراه، در رشته هاي دو وميداني، شنا، شيرجه، مشت زني، ژيمناستيك، تيراندازي، كشتي آزاد، كشتي فرنگي، شمشيربازي، دوچرخه سواري و وزنه برداري شركت كرد.

دراين دوره از بازي ها، برخي از تيم هاي ايران براي اولين بار در رشته هاي شيرجه، ژيمناستيك، شمشير بازي و دوچرخه سواري در بازي هاي المپيك شركت كردند و حاصل حضور آنان تنها كسب ٢ مدال برنز بود.

مدال هاي برنز را محمدعلي صنعتكاران و اكبر حيدري در رشته كشتي آزاد به دست آوردند.
در جدول رده بندي مدال ها، مكان سي و چهارم به كشورمان اختصاص يافت كه يكي از ضعيف ترين حضور هيئت ورزشي كشورمان در طول تاريخ بازي هاي المپيك بود.

در دو و ميداني اكبر باباخانلو، در رشته ١٠٠ متر و در مرحله مقدماتي از دور رقابت ها حذف شد.
وهاب شاهخوره در دوي ٢٠٠ متر با زمان ٢٢ ثانيه و ٣ صدم ثانيه دويد و حذف شد.
حسين غفوري زاده در ٤٠٠ متر، ابراهيم يزدان پناه در ٨٠٠ متر و جلال كشميري نيز در پرتاب ديسك شركت كردند و همگي و در همان دور مقدماتي حذف شدند.
در بخش بانوان نيز دو شركت كننده از كشورمان حضورداشتند.
كه آن ها نيز حذف شدند. در شنا، حيدر شنجاني، ١٠٠ متر را شنا كرد كه زمان ٦٢ ثانيه و يك صدم ثانيه را بر جاي گذاشت و حذف شد. منوچهر فصيحي در شيرجه از تخته در مكان بيست و ششم قرار گرفت.
در ژيمناستيك جميله سروري كاري از پيش نبرد و به همراه شركت كننده مرد اين رشته، يعني جلال بازرگان در رده بندي انفرادي قرار نگرفت.
در تيراندازي، ناصر شريفي و جعفر كلاني در ماده تفنگ آزاد كاليبر كوچك در آخرين رده يعني پنجاه و سوم قرارگرفتند.
در تيراندازي با تفنگ آزاد، غلام حسين مبصر با ٥٧٩ امتياز شصت و يكم و جعفر كلاني با ٥٧٦ امتياز نفر شصت و چهارم شد.
نصرت الله ممتحن درتيراندازي با تپانچه آزاد با ٤٩٠ امتياز مكان آخر رده بندي اين رشته را به خود اختصاص داد.
در شمشير بازي هوشمند الماسي و بيژن زرنگار به ترتيب در رشته اسلحه هاي سابر و اپه شركت كردند كه هر دو حذف شدند.
در فلوره تيمي هم كاري از پيش نبردند و در اپه تيمي نيز هوشمند الماسي، بيژن زرنگار و سيروس مدني حذف شدند.
در دوچرخه سواري، تيم جاده ايران مركب از اكبر پوده، داوود اخلاقي، ماشاء الله امين سرور و سيداسماعيل حسيني زمان ٤ ساعت و ٣٩ دقيقه را به دست آوردند و در رديف هشتاد و يكم قرار گرفتند.

در مشت زني و در مگس وزن، ناصر آقايي، خروس وزن، صادق علي اكبرزاده، سبك وزن حسن پاك اندام و در وزن بعدي، نديمي قصر دشتي شركت كردند كه همگي در همان دور مقدماتي حذف شدند. ايران در فوتبال براي اولين بار از قاره آسيا انتخاب شد و در بازي هاي المپيك شركت كرد.

اعضاي تيم ملي فوتبال ايران عبارت بودند از:
محمد بياتي، حسن حبيبي، منصور اميرآصفي، نادر لطيفي، مصطفي عرب، غلامحسين نوريان، كامبيز جمالي، پرويز قليچ خاني، علي ميرزايي، عبد الله ساعدي، داريوش مصطفوي، كرم نيرلو، جلال طالبي، فريبرز اسماعيلي، عزيز اصلي و حسين خداپرست كه نتايج زير را به دست آوردند: با تيم آلمان ٤ بر صفر شكست را پذيرا شدند،
با تيم مكزيك يك بر يك مساوي كردند، از تيم روماني يك بر صفر شكست خوردند و در گروه خود چهارم شدند و به دور بعدي راه يافتند.
در وزنه برداري اعضاي تيم ملي عبارت بودند از:
محمد نصيري، رجبي اسلامي، پرويز جلاير، رضا استكي و منوچهر برومند. محمد نصيري دهم، پرويز جلاير هفتم، رضا استكي و منوچهر برومند نيز دوازدهم شدند. تركيب تيم ملي كشتي آزاد ايران نيز عبارت بود از: اكبر حيدري، عبد الله خدابنده، ابراهيم سيف پور، عبد الله موحد، محمدعلي صنعتكاران، منصور مهدي زاده و غلامرضا تختي. تركيب تيم ملي كشتي فرنگي نيز عبارت بود از:
احمد خشوعي، سياوش شفيع زاده، محمد ميرمالك، حسين ملاقاسمي و اصغر ذوقيان.
اما در پايان هجدهمين دوره بازي هاي المپيك، تيم آمريكا با كسب ٣٦ مدال طلا، ٢٦ مدال نقره و ٢٨ مدال برنز به مقام قهرماني رسيد. شوروي با مجموع ٨٦ مدال دوم شد و تيم هاي ژاپن، ايتاليا، مجارستان، آلمان غربي و لهستان نيز در مكان هاي بعدي قرار گرفتند.

كسب بهترين جايگاه ايران در المپيك

نوزدهمين دوره بازي هاي المپيك با حضور ٥٤٦١ ورزشكار از ١١٢ كشور جهان به همراه ١٤ ورزشكار ايراني در سال ١٩٦٨ و در شهر مكزيكو سيتي كشور مكزيك برگزار شد. اين شهر ٢٢٤٠ متر از سطح دريا ارتفاع دارد. بالا بودن ارتفاع سبب شد كه كارشناسان از چند سال قبل از برگزاري بازي ها در اين شهر، به تأثيرات ارتفاع بر ركورد و وضعيت بدني ورزشكاران بينديشند. همين امر باعث تحولي جديد در زمينه علوم ورزشي شد. مسائل سياسي،
اين دوره از بازي ها را نيز تحت تأثير قرارداد.
دو هفته قبل از مراسم افتتاح، نيروهاي دولتي، ٢٦٠ تظاهركننده غيرمسلح را با تيراندازي به قتل رساندند.
در جريان بازي ها دو ورزشكار سياهپوست آمريكايي به نام هاي «تامي اسميت» و «جان كارلوس» پس از پايان فينال ٢٠٠ متر روي سكوي قهرماني قرار گرفتند و درحالي كه دستكش سياه بر دست داشتند،
مشت هاي خود را به علامت سلام ويژه طرفداران قدرت سياهپوستان بلند كردند. آن ها هنگام نواخته شدن سرود آمريكا و بالا رفتن پرچم اين كشور، اعتراض خود را به تبعيض نژادي در آمريكا اعلام كردند.
به همين دليل كميته بين المللي المپيك در بيانيه اي اعلام كرد كه مدال آن ها از اعتبار ساقط است و هر دو را از دهكده بازي ها اخراج كردند. در پي اين موضوع، ورزشكاران آمريكايي با آويختن تابلوهايي با مضمون:
مرگ بر رئيس آمريكايي كميته بين المللي المپيك «اوري براندج»، اعتراض خود را به تصميم ioc، مبني بر اخراج آن دو اعلام كردند.
پس از حضور ضعيف ورزشكاران ايراني در بازي هاي المپيك ١٩٦٤ توكيو و كسب تنها دو مدال برنز، ورزشكاران اين بار با حضور پرقدرت خود موفق شدند به نتايج خوبي دست يابند.
هيئت ورزشي ايران متشكل از ١٤ ورزشكار در رشته هاي كشتي آزاد، كشتي فرنگي، وزنه برداري، مشت زني و دو و ميداني بود كه حاصل تلاش آنان كسب دو مدال طلا در كشتي و وزنه برداري، يك مدال نقره در وزنه برداري و دو مدال برنز در كشتي بود.
ايران با كسب اين ٥ مدال در بين ١١٢ كشور شركت كننده، مقام نوزدهم را به خود اختصاص داد كه بهترين نتيجه تاريخ حضور ايران در بازي هاي المپيك است.
در وزنه برداري محمد نصيري مدال طلا گرفت، ضمن اين كه پرويز جلاير، گردن آويز نقره را از آن خود كرد.
به اين ترتيب او دومين مدال نقره را براي وزنه برداري تصاحب كرد. در كشتي آزاد، عبد الله موحد موفق به كسب مدال طلا شد. مرحوم شمس الدين سيدعباسي و ابوطالب طالبي نيز مدال برنز بازي هاي المپيك مكزيكو سيتي را كسب كردند.
اعضاي تيم ملي كشتي آزاد در اين دوره از بازي ها عبارت بودند از:
محمد قرباني، ابوطالب طالبي، شمس الدين سيدعباسي، عبد الله موحد، علي محمد مومني، منصور مهدي زاده، فيلابي و ابوالفضل انوري، همچنين تنها شركت كننده ايران در كشتي فرنگي حسين مقرب بود.
اعضاي تيم ملي وزنه برداري ايران در بازي هاي المپيك ١٩٦٨ نيز محمد نصيري، پرويز جلاير، نصر الله دهنوي، دانيل گورگيز بودند. دهنوي با مجموع ٣٦٥ كيلوگرم در پر وزن ششم شد.
تنها شركت كننده در رشته دووميداني، جلال كشميري بود كه در پرتاب ديسك با ركورد ٥٣ متر و ٩٦ سانتي متر نتوانست به دور پاياني راه يابد و حذف شد.
در پايان اين دوره از بازي ها تيم آمريكا با كسب ٤٥ مدال طلا، ٢٨ مدال نقره و ٣٤ مدال برنز به مقام قهرماني دست يافت. شوروي با مجموع ٩١ مدال دوم شد و تيم هاي ژاپن، مجارستان، آلمان شرقي، فرانسه، چك و اسلواكي و آلمان غربي مقام هاي بعدي را به خود اختصاص دادند. تيم ايران نيز با كسب ٢ مدال طلا، يك نقره و ٢ برنز در جايگاه نوزدهم المپيك و دوم آسيا قرار گرفت.
-----------------------------------------------
منبع : سايت روزنامه خراسان

[zamara]

المپيك سيدني ركورددار تعداد ورزشكاران

در بيست و هشت دوره گذشته المپيك، مسابقات 2000 سيدني ركورد بيشترين شركت كننده را به خود اختصاص داده است.

به گزارش خبرگزاري فارس، در اين رقابت ها 10651 ورزشكار در 26 رشته مختلف با يكديگر به رقابت پرداختند اين درحالي است كه المپيك با 241 ورزشكار در سال 1896 در آتن پايتخت يونان پايه گذاري شد.
بعد از سيدني المپيك هاي آتن 2004 و 1996 آتلانتا بيشترين شركت كننده را داشتند كه به احتمال زياد در پكن اين ركوردها خواهد شكست.205 كشور در المپيك پكن شركت خواهند داشت.

* المپيك 1896 آتن
زمان برگزاري: 6 الي 15 آوريل
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 14 كشور
تعداد ورزشكاران:* 241 نفر(241 مرد)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 9 رشته
تعداد رويدادها: 43 ماده
رشته*هاي ورزشي:دوميداني، دوچرخه*سواري، شمشيربازي، ژيمناستيك، شنا، تنيس، وزنه*برداري، كشتي، تيراندازي.

*المپيك 1900 پاريس
زمان برگزاري: 20 مي لغايت 28 اكتبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 24 كشور
تعداد ورزشكاران:*997 نفر(22 زن و 975 مرد)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 16 رشته
تعداد رويدادها: 95 ماده
رشته*هاي ورزشي:تيروكمان، دووميداني، كريكت، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي،* فوتبال، گلف، ژيمناستيك، چوگان، پاروزني، تيراندازي، شنا، تنيس، قايقراني بادباني، راگبي.

*المپيك 1904 سن لوئيس
زمان برگزاري: 1 ژوئيه لغايت 23 نوامبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 12 كشور
تعداد ورزشكاران: 651 نفر (6 زن و 645 مرد)
تعداد رشته*هاي ورزشي:14 رشته
تعداد رويدادها: 91 ماده
رشته*هاي ورزشي:تيروكمان، دووميداني، مشت*زني، شمشيربازي، فوتبال، گلف، ژيمناستيك، لاكروس، روكيو، پاروزني، شنا، تنيس، وزنه*برداري، كشتي.

*المپيك 1908 لندن
زمان برگزاري: 27 آوريل لغايت 31 اكتبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 22 كشور
تعداد ورزشكاران:* 2008 نفر (37 زن و 1971 مرد)
تعداد رشته*هاي ورزشي:21 رشته
تعداد رويدادها: 110 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، دووميداني،*بوكس، دوچرخه*سواري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، اسكيت روي يخ، لاكروس، قايقراني موتوري، چوگان، قايقراني پاروئي، راگبي، تيراندازي،*شنا، تنيس، كشتي، قايقراني بادباني، جدي*پام.

*المپيك 1912 استكهلم
زمان برگزاري: 20 آوريل لغايت 12 سپتامبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 28 كشور
تعداد ورزشكاران:* 2407 نفر (78 زن و 2359 مرد)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 13 رشته
تعداد رويدادها: 102 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، تنيس، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1920 آنتورپ
زمان برگزاري: 20 آوريل لغايت 12 سپتامبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 29 كشور
تعداد ورزشكاران:*2626 نفر (2561 مرد - 65 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 21 رشته
تعداد رويدادها: 154 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، دووميداني، مشت*زني، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، هاكي روي يخ، اسكيت* روي يخ، پنجگانه مدرن، چوگان، قايقراني پاروئي، راگبي، تيراندازي، شنا، تنيس، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1924 پاريس
زمان برگزاري: 4 مه لغايت 27 ژوئيه
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 44 كشور
تعداد ورزشكاران:* 1089 نفر (2954 مرد - 135 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي:18 رشته
تعداد رويدادها:126 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، بوكس، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، پنجگانه مدرن، چوگان، قايقراني پاروئي، راگبي، تيراندازي، شنا، تنيس، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1928 آمستردام
زمان برگزاري: 17 مه لغايت 12 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 46 كشور
تعداد ورزشكاران:* 2883 نفر ( 2606 مرد - 277 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 14 رشته
تعداد رويدادها: 109 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، مشت*زني، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، هاكي، قايقراني پاروئي، ژيمناستيك، پنجگانه مدرن، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1932 لوس*آنجلس
زمان برگزاري: 30 ژوئيه تا 14 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 37 كشور
تعداد ورزشكاران:* 1332 نفر (1206 مرد- 126 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 14 رشته
تعداد رويدادها: 117 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، مشت*زني، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، ژيمناستيك، هاكي، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1936 برلين
زمان برگزاري: 16 لغايت 1 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 49 كشور
تعداد ورزشكاران:* 3963 نفر (3632 مرد - 331 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 19 رشته
تعداد رويدادها: 129 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، بسكتبال، مشت*زني، قايقراني (كانوئينك)، دوچرخه*سواري، سواركاري، كشتي، قايقراني بادباني، وزنه*برداري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هندبال، هاكي، پنجگانه مدرن، چوگان، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا.

*المپيك 1948 لندن
زمان برگزاري: 29 ژوئيه لغايت 14 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 59 كشور
تعداد ورزشكاران:* 4104 نفر (3714 مرد- 390 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي:17 رشته
تعداد رويدادها:136 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، مشت*زني، قايقراني كانوئينك، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، قايقراني بادباني. كشتي.

*المپيك 1952 هلسنيكي
زمان برگزاري: 19 ژوئيه لغايت 3 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 69 كشور
تعداد ورزشكاران:*4955 نفر (4436 مرد- 519 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 17 رشته
تعداد رويدادها: 149 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، بسكتبال، مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1956 ملبورن/استكهلم
زمان برگزاري: 22 نوامبر تا 8 دسامبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 72 كشور
تعداد ورزشكاران: 3314 نفر (2938 مرد - 376 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي:17 رشته
تعداد رويدادها: 145 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، بسكتبال، مشت*زني،قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1960 رم
زمان برگزاري: 25 اوت لغايت 11 سپتامبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 83 كشور
تعداد ورزشكاران:*5338 نفر (4727 مرد - 611 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 17 رشته
تعداد رويدادها:150 ماده
رشته*هاي ورزشي: دووميداني، مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1964 توكيو
زمان برگزاري: 10 لغايت 24 اكتبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 93 كشور
تعداد ورزشكاران:*5151 نفر (4473 مرد - 678 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 19 رشته
تعداد رويدادها: 163 ماده
رشته*هاي ورزشي: جودو، واليبال، دووميداني، بسكتبال، مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

*المپيك 1968 مكزيكوسيتي
زمان برگزاري: 12 لغايت 27 اكتبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 112 كشور
تعداد ورزشكاران: 5516 نفر (4735 مرد - 781 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 18 رشته
تعداد رويدادها: 172 ماده
رشته*هاي ورزشي: واليبال، دووميداني، بسكتبال، مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشير بازي، فوتبال، ژيمناستيك، هاكي، پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني.

* المپيك 1972 مونيخ
زمان برگزاري: 26 اوت لغايت 10 سپتامبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 121 كشور
تعداد ورزشكاران: 7134 نفر (6075 مرد - 1059 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 21 رشته
تعداد رويدادها: 195 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني، جودو

* المپيك 1976 مونترال
زمان برگزاري: 17 ژوئيه لغايت 1 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 92 كشور
تعداد ورزشكاران: 6084 نفر (4824 مرد - 1260 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 21 رشته
تعداد رويدادها: 198 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني، جودو

* المپيك 1980 مسكو
زمان برگزاري: 19 ژوئيه لغايت 3 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 80 كشور
تعداد ورزشكاران: 5279 نفر (4064 مرد - 1115 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 21 رشته
تعداد رويدادها: 203 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني، جودو

* المپيك 1984 لس آنجلس
زمان برگزاري: 28 ژوئيه لغايت 12 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 140 كشور
تعداد ورزشكاران: 6829 نفر (5263 مرد - 1566 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 21 رشته
تعداد رويدادها: 221 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني، جودو

* المپيك 1988 سئول
زمان برگزاري: 17 ژوئيه لغايت 2 اكتبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 159 كشور
تعداد ورزشكاران: 8391 نفر (6197 مرد - 2194 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 23 رشته
تعداد رويدادها: 237 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادباني، تنيس، تنيس روي ميز، جودو

* المپيك 1992 بارسلون
زمان برگزاري: 25 ژوئيه لغايت 9 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 169 كشور
تعداد ورزشكاران: 9356 نفر (6652 مرد - 2704 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 25 رشته
تعداد رويدادها: 257 ماده
رشته*هاي ورزشي: تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادبادني، جودو، تنيس روي ميز، تنيس

* المپيك 1996 آتلانتا
زمان برگزاري: 19 ژوئيه لغايت 4 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 197 كشور
تعداد ورزشكاران: 10318 نفر (6806 مرد - 3512 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 26 رشته
تعداد رويدادها: 271 ماده
رشته*هاي ورزشي: سافتبال، تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادبادني، جودو، تنيس، تنيس روي ميز، بيس بال

* المپيك 2000 سيدني
زمان برگزاري: 15 سپتامبر لغايت 1 اكتبر
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 199 كشور
تعداد ورزشكاران: 10651 نفر (6582 مرد - 4069 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 28 رشته
تعداد رويدادها: 300 ماده
رشته*هاي ورزشي: تكواندو، ورزش*هاي سه*گانه، سافتبال، تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادبادني، جودو، تنيس، تنيس روي ميز، بيس بال

* المپيك 2004 آتن
زمان برگزاري: 13 ژوئيه لغايت 29 اوت
تعداد كشورهاي شركت*كننده: 201 كشور
تعداد ورزشكاران: 10625 نفر (6296 مرد - 4329 زن)
تعداد رشته*هاي ورزشي: 28 رشته
تعداد رويدادها: 301 ماده
رشته*هاي ورزشي: سافتبال، تيروكمان، هندبال، واليبال، دو و ميداني،* بسكتبال،*مشت*زني، قايقراني كانوئينگ، دوچرخه*سواري، سواركاري، شمشيربازي، فوتبال، ژيمناستيك،*هاكي،*پنجگانه مدرن، قايقراني پاروئي، تيراندازي، شنا، وزنه*برداري، كشتي، قايقراني بادبادني، بدمينتون، جودو، تنيس، تنيس روي ميز، بيس بال

[zamara]

طی مطالعاتی که از بقایای تخت جمشید به دست آمده است مشخص شده در آن زمان ورزش هایی اغلب به صورت انفرادی بین قوم و قبیله ها در محل تخت جمشید انجام میشده است که برندگان از پادشاهان و بزرگان جوایز نفیسی دریافت میکردند و تمام این مسابقات زیر نظر ناظران کنترل میشد.

حتی زمان مسابقات هر دوره در پایان دوره قبل مشخص میشد در این مسابقات از تمامی قبایل ایران جهت زور آزمایی و کسب جایزه شرکت میکردند که بزرگترین جایزه ( حکومت یکی از مناطق ایران ) به قویترین مرد این مسابقات اهدا میشد .

که به گفته کارشناسان میراث فرهنگی ، این مسابقات اولین المپیک های دنیا به شمار میاید

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

المپيك اول، مدال طلا نداشت

همسو با نزديك شدن دوره جديد بازى هاى المپيك كه بيست و نهمين دوره اين رقابت ها به شمار مى آيد و در پكن پايتخت چين برگزار مى شود، بد نيست نگاهى به اختصار به ادوار گذشته اين پيكارها بيندازيم.

مسابقاتى كه قرن ها پيش به راه افتاد و اينك با نام المپيك هاى باستان آن را مى شناسيم و توسط بارون پى ير دوكوبرتن فرانسوى با نام المپيك مدرن از سال ۱۸۹۶ در آتن از نو پايه گذارى شد.
* المپيك اول - ۱۸۹۶ آتن
در بازگشايى المپيك پس از قرن ها وقفه و فترت، فقط ۲۴۱ ورزشكار مرد از ۱۴ كشور به يونان رفتند و خبرى از ورزشكاران زن نبود. بزرگ ترين كاروان هاى مسافر به آلمان، فرانسه و بريتانيا تعلق داشتند. در روز ۶ آوريل ۱۸۹۶ جيمز كانلى از امريكا مدال قهرمانى پرش سه گام اين رقابت ها را برد تا به نخستين عنوان اولى اين مسابقات برسد و به واقع اولين قهرمان المپيك در بيش از ۱۵۰۰ سال باشد. در آن زمان به برندگان نه مدال طلا بلكه مدال نقره همراه با يك شاخه زيتون اهدا مى شد.
كارل شومان ورزشكار آلمانى هم در سه رشته مختلف ورزشى در جمع ۵ ورزشكار نخست قرار گرفت تا از بهترين ها باشد.
مردم يونان اشتياق زيادى نسبت به اين بازى ها بروز دادند و اوج شادى شان زمانى بود كه يك چوپان كشورشان به نام اسپيريدون لوييس مقام قهرمانى مورد توجه ترين رشته را كه «دو»ى ماراتون بود، به دست آورد.
ديگر چهره موفق اين مسابقات الفرد هايوس بود. اين شناگر مجارى در رشته هاى به كلى متفاوت ۱۰۰ و ۱۲۰۰ متر آزاد (كرال) در جاى نخست ايستاد. براى رشته دوم، شناگران با قايق به فاصله لازم و مورد نظر در دريا انتقال داده مى شدند و از آنجا به سمت ساحل شنا مى كردند. هايوس مى گفت:
«چيزى كه بشدت از آن مى ترسيدم، اين بود كه وسط مسابقه ناگهان پايم بگيرد و ماهيچه هايم منقبض شود و در آن عمق از آب دريا معلوم نبود سرنوشتم چه خواهد شد. در آن لحظات ميل به زنده ماندن و فرار از دريا بر اشتياقم به كسب مقام قهرمانى المپيك مى چربيد و اين كه چطور در آب ماندم و اول شدم، بر من نامعلوم است!»
[Only registered and activated users can see links]
حرف هايى كه خوانديد، طبعاً احساس تمام حاضران در اولين المپيك مدرن نبود، اما از همه جا و همه لحظات اين المپيك مشخص بود كه اين رقابت ها تازه در حال شكل گيرى است و هنوز هيچ چيز قوام نيافته است.
-----------------------
منبع : ایران

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

دومين المپيك؛ بخشى از نمايشگاه اقتصادى پاريس

دومين دوره بازى هاى المپيك مدرن كه دوره نخست آن قرن ها پس از اتمام المپيك هاى باستان با همت بارون پى ير دوكوبرتن فرانسوى به سال ۱۸۹۶ در آتن برگزار شده بود، چهار سال بعد از آن تاريخ يعنى در بهار و تابستان سال ۱۹۰۰ در پاريس پايتخت فرانسه برپا شد.

اين مسابقات به عنوان بخشى از نمايشگاه بزرگ اروپايى پاريس و به عبارتى فستيوال تجارى اين شهر در پايتخت فرانسه ساماندهى و اجرا شد، ولى به خاطر همين مسئله و طول مدت نمايشگاه در عمل اين دوره المپيك را ۵ ماه طول دادند و در برخى موارد و رشته ها چنان از اصول رقابت هاى شناخته شده و سنن ضرورى براى المپيك ها تخطى و عدول كردند كه برخى شركت كنندگان تا سال ها بعد از آن مطمئن نبودند كه در المپيك شركت جسته اند و گمان مى كردند كه اين يك مسابقه ورزشى صرف و غيرالمپيكى بوده و خيلى ها با همين عدم آگاهى چشم از جهان فرو بستند. براى اولين بار زنان ورزشكار هم به المپيك دعوت و وارد صحنه شدند و از آن جمله بودند سيسيل بروهى و ميلى اونيه از كشور فرانسه در رشته كروكت (يكى از ورزش هاى اوليه خانواده تنيس كه بعداً منسوخ شد) اولين قهرمان زنان المپيك هم در رشته تنيس سربرآورد كه يك بريتانيايى به نام شارلوت كوپر بود. مشخصه جالب و عجيب اين المپيك كه در دهه هاى بعدى و بعد از قوام يافتن بازى هاى المپيك ديگر تكرار نشد، اين بود كه در ۵ رشته ورزشى، نفراتى از كشورهاى مختلف در كنار هم در تيم هاى واحدى عضويت داشتند و تيم هايى چند مليتى را شكل داده بودند. تنيس يكى از اين رشته ها بود و فوتبال، پاروزنى، چوگان و رشته اى به نام «Tug of war» ساير ورزش هاى مورد بحث بودند.

[Only registered and activated users can see links]


يكى از بهترين چهره هاى مسابقات، « اولين كرائنز لاين » بود كه در عرض
۳ روز ۴ ماده دووميدانى را به سود خود به پايان رساند. «رى اورى» امريكايى نيز كه در دوران كودكى از بيمارى شديد داخلى و نوعى سرطان خفيف رنج مى برد،
در يك روز سه مقام اولى در دووميدانى به دست آورد كه هر سه مربوط به پرش هاى «درجا و در حالت ايستاده» مى شد. اين بار ۹۹۷ ورزشكار از ۲۴ كشور به المپيك آمدند كه ۲۲ نفر از آنها زن بودند و پيكارها در ۹۵ قسمت و رده برگزار شد. از آن جا كه تازه دومين دوره المپيك هاى مدرن را سپرى كرديم، بسيارى از كشورها اولين مدال هاى المپيكى خود را بردند و اسپانيا، ايتاليا، نروژ، هلند، كوبا و مكزيك از آن قبيل بودند.
مسابقات قايقرانى و دريانوردى نيز بر روى رودخانه معروف سن برگزار شد و دو نقطه از اين رودخانه براى اين مهم انتخاب گشت.
يكى در منطقه مولان كه در ۲۰ كيلومترى پاريس واقع بود و ديگرى در لوآور كه دهانه و مدخل سن را تشكيل مى داد. با اين حال تعداد رشته ها و قسمت ها و مواد مختلف قايقرانى اين مسابقات با آنچه در ادوار بعدى المپيك ها و بخصوص ۳۵ سال اخير به اجرا درآمده است، غيرقابل قياس و بسيار كم شمار بود.
---------------------
منبع : ایران

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]


سومين دوره (۱۹۰۴ سنت لوييز)

سومين دوره بازى هاى المپيك مدرن در سال ۱۹۰۴ در سنت لوييز در ايالت ميسورى امريكا برگزار شد، ولى تمام اشتباهات دوره دوم كه به سال ۱۹۰۰ در پاريس شكل گرفته بود، تكرار شد و در نتيجه حالت و منزلت ويژه يك المپيك را از دست داد.

بازى ها در عرض ۴ ماه و نيم پخش و برگزار شد، در حالى كه تعداد رشته ها و شمار شركت كنندگان حتى يك صدم المپيك هاى امروز هم نبود و فقط ۶۵۱ ورزشكار (شامل ۶۴۵ مرد و ۶ زن) از ۱۲ كشور در ۹۱ رشته و ماده پاى در ميدان نهادند و حتى همين ارقام نيز كوچكى و عدم گستردگى مسابقات را معلوم مى كند.به علاوه مانند سال ،۱۹۰۰ المپيك باز زير سايه يك نمايشگاه بزرگ تجارى و بازرگانى در سنت لوييز برپا شد و طبيعى بود كه در شلوغى آن كمرنگ و گم شود. امريكا به خاطر ميزبانى بيشترين شركت كنندگان را داشت و از ۹۱ رشته و ماده مسابقات فقط در ۴۲ رشته ورزشكاران غير امريكايى نيز رؤيت شدند.
براى اولين بار در تاريخ كوتاه المپيك هاى مدرن، به نفرات اول تا سوم مدال هاى طلا، نقره و برنز اهدا شد. حال آن كه در دو المپيك قبلى ترتيب و روال فوق در كار نبود. بوكس و كشتى آزاد براى نخستين بار به المپيك راه يافتند. دو نفر با نام هاى لن تائو و يان ماشيانى كه از قبايل تسوانا مى آمدند، با حضور در «دو»ى ماراتن اين بازى ها، به اولين آفريقايى هاى شركت كننده در المپيك ها بدل شدند و جالب تر اين كه آنها در اصل براى حضور در جشنواره اقتصادى و تجارى سنت لوييز به آنجا آمده بودند و در ابتدا خبرى از المپيك نداشتند!
يكى از موفق ترين ورزشكاران اين المپيك جورج ايسر ژيمناست امريكايى بود. او در حالى ۶ مدال در رشته ژيمناستيك برد كه قسمتى از پاى چپش مصنوعى بود و از چوب ساخته شده بود!! به جيمز لايت بادى دونده متولد ايالت شيكاگوى امريكا نيز مى توان اشاره كرد كه هم در ۸۰۰ و ۳ هزار متر با مانع اول شد و هم در ۱۵۰۰ متر ركورد جهانى را شكست.ديگر ورزشكار شاخص حاضر در سومين دوره المپيك، يك شمشيرباز كوبايى به نام رامون فونست بود كه سه مدال طلا برد. او در دوره قبلى المپيك نيز به يك مدال زرين دست يافته بود و در سال ۱۹۰۸ هم در لندن يك نقره گرفت. او حتى در سال ۱۹۲۴ كه المپيك به پاريس بازگشت، بار ديگر در صحنه حاضر بود.

[Only registered and activated users can see links]


وقتى صحبت از وقايع جالب اين دوره المپيك به ميان مى آيد، لازم است بگوييم كه در «دو»ى ماراتن مقام نخست به توماس هيكس از امريكا اهدا شد، اما فقط بعد از اين كه مشخص شد يك هموطن متقلب او به نام فرد لورز در وسط مسابقه كلك زده و قسمت عمده اى از مسير ۴۲ كيلومترى اين رقابت را در داخل ماشين گذرانده و مسير را از اين طريق طى كرده و چند صدمتر مانده به پايان رقابت از ماشين بيرون پريده و شروع به دويدن كرده است!
مسئولان امر نيز متوجه شدند و او را به كلى اخراج كردند تا يكى از اولين تقلب هاى بزرگ المپيك ها فرجام تلخى براى فرد متقلب داشته باشد.
-------------------
منبع : ایران

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

چهارمين دوره (۱۹۰۸ لندن) ماجراى دونده ماراتن ايتاليا

چهارمين دوره بازى هاى المپيك به سال ،۱۹۰۸ در اصل به رم پايتخت ايتاليا واگذار شده بود، اما بعداً به دلايلى به لندن منتقل گشت.

اين بار برخلاف سه دوره گذشته كه تعدادى تيم هاى چند مليتى در صحنه حضور يافته بودند، تيم ها به كشورهاى مشخص تعلق داشتند و مليت و وابستگى هر يك از ورزشكاران مشخص بود و نفرات كشورهاى مختلف در كنار يكديگر تيمى واحد را شكل نمى دادند كه مانند ادوار قبلى مدال هاى زيادى به نام چنين تيمى نوشته و در جدول منظور شود. در اين مسابقات ويليام و «شارلوت داد» كه ورزشكاران رشته تيراندازى با كمان بودند، به اولين برادر و خواهر برنده مدال در بازى هاى المپيك بدل شدند. اسكار سوان نيز با ۶۰ سال سن به مسن ترين قهرمان المپيك بدل شد. او در رشته تيراندازى در حال حركت (موسوم به Deer shooting) به اين موفقيت رسيد. رشته هاى شيرجه و هاكى روى چمن اولين مرتبه اجرايشان را در المپيك ها، در اين دوره تجربه كردند و از آن پس به اجزاى جدايى ناپذير اين بازى ها بدل شدند. مسابقه فينال دسته «ميان وزن» در رشته كشتى فرنگى كه بين فرى تياف مارتن سون و موريتز اندرسون بود، به مدت يك روز به وقفه افتاد، تا به مارتن سون فرصت كافى براى رهايى از مصدوميت داده شود و از قضا همين كشتى گير بود كه با استفاده از آن فرصت ديدار نهايى و مدال طلاى مربوطه را برد. رى اورى از امريكا در رشته هاى پرش ارتفاع ايستاده (درجا) و پرش طول ايستاده اول شد تا براى سومين بار پياپى در المپيك ها چنين كند و به اولين فردى بدل شود كه در مواد انفرادى المپيك ها به ۸ طلا رسيده است.
آنچه بيشتر نظر مردم را جلب كرد، «دو»ى ماراتون اين المپيك و بهتر بگوييم پايان دراماتيك آن بود. اولين مردى كه پس از طى كردن مسير ۴۲ كيلومترى اين مسابقه وارد استاديوم و پيست آن شد و بنابراين نويد قهرمانى اش را داد، دوراندو پى يترى از ايتاليا بود. اما او در آن لحظات از فرط خستگى ۵ بار روى پيست سقوط كرد و پس از هر مرتبه بپاخيزى مجدداً زمين خورد و فقط با كمك مسئولان زودتر از سايرين از خط پايان عبور داده شد، اما به دليل دريافت كمك فوق و متكى نبودن به توان خود در آن بخش از مسابقه، ديسكا ليفه (حذف فنى) شد و پيروزى فوق به حساب نيامد،
هرچند تلاش فراوانى كه به كار برد و ماجراى مذكور به او شهرتى زياد بخشيد. شمار شركت كنندگان در اين دوره رو به افزايش نهاد تا رونق يافتن المپيك ها به نمايش گذاشته شود.
در اين دوره از پيكارها ۲۰۰۸ ورزشكار از ۲۲ كشور كه شامل ۱۹۷۱ مرد و فقط ۳۷ زن مى شدند، در ۱۱۰ رشته و ماده ورزشى پاى در ميدان نهادند. همچنين در اين پيكارها براى اولين بار يك مسابقه «دو»ى امدادى نيز برپا شد كه آن را «دو»ى امدادى المپيك نامگذارى كردند.
اما ۴ دونده هر تيم به ترتيب ،۲۰۰ مجدداً ،۲۰۰ آنگاه ۴۰۰ و سرانجام ۸۰۰ متر دويدند و خبرى از دوهاى امدادى سنتى تر و شناخته شده تر مانند ۱۰۰*۴ و ۴۰۰*۴ متر نبود.
-------------------
منبع : ایران

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

پنجمين دوره (۱۹۱۲ استكهلم)
اخراج مشتزنى و درخشش جيم تورپ

دوره پنجم المپيك برخلاف چهار دوره قبلى اين بازى ها نماد و نشانه اى از تداوم قابل قبول و برنامه ريزى معقول بود.

مجريان سوئدى رقابت ها در اين دوره براى اولين بار از ادوات الكترونيكى براى اندازه گيرى و تعيين زمان و ركورد دووميدانى كاران سود جستند و از بلندگوها و نشانه هاى تبليغاتى نيز براى اطلاع رسانى به عموم سود جسته شد.
در اين دوره همچنين پنجگانه مدرن به برنامه بازى هاى المپيك اضافه و براى اولين بار در استكهلم اجرا شد و به برخى مواد شناى زنان اضافه و شيرجه بانوان نيز به برنامه المپيك ضميمه شد. سوئد كه مخالف بوكس بوده و هست و آن را خشن و بانى ضعف و لطمه براى انسان ها مى داند، رأساً مانع از اجراى مسابقات اين رشته در اين المپيك شد و اين ورزش را به واقع اخراج كرد و همين امر باعث شد كميته بين المللى المپيك (IOC) در پايان آن رقابت ها تدابيرى اتخاذ كند كه براساس آن كشورهاى ميزبان المپيك ها نتوانند در برنامه پيكارها دخل و تصرف كنند و نيرو و حق اختيارشان در اين خصوص محدود باشد.
در سال ۱۹۱۲ در استكهلم، نشانه ها و تست هايى خاص از تداوم و استقامت رؤيت شد. به عنوان مثال مسابقه دوچرخه سوارى روى جاده اين المپيك به مسافت خيره كننده ۳۲۰ كيلومتر برپا شد كه طولانى ترين رقابت در اين رشته در تمامى تاريخ اين بازى ها بوده است.
در كشتى فرنگى و در مرحله نيمه نهايى رقابت هاى دسته ميان وزن، پيكار مارتين كلاين روسى با الفرد آسى كاينن از فنلاند ۱۱ ساعت طول كشيد!
هانس كوله ماينن از فنلاند ۳ مدال طلا در «دو»هاى طويل برد. اما يكى از جالب ترين و خبرسازترين كارهاى اين المپيك را جيم تورپ انجام داد. اين ورزشكار امريكايى كه اصالتاً سرخپوست و از چنان قبايلى بود، هم در پنجگانه اول شد و هم در دهگانه ركورد جهانى را فروريخت و چنان درخشيد كه از سوى برخى سازمان ها به عنوان ستاره اين المپيك انتخاب شد.
يكى از اعضاى تيم شمشيربازى اتريش كه مدال نقره رشته سابر تيمى مردان را برد، اوتو هرشمن رئيس وقت كميته ملى المپيك اتريش بود كه با حفظ سمت در تيم ملى شمشيربازى كشورش نيز شمشير مى زد. او هنوز هم تنها رئيس كميته ملى المپيكى محسوب مى شود كه در يك دوره المپيك ها برنده مدال شده است.همسو با افزايش تدريجى حاضران المپيك ها در اين دوره نيز تعداد شركت كنندگان به ۲۴۰۷ تن فزونى يافت كه فقط ۴۸ نفر از آنها زن بودند و مسابقات در ۱۰۲ رشته و ماده برگزار شد. تاكنون، اين تنها دوره بازى هاى المپيك تابستانى بوده كه در كشور سردسيرى سوئد برگزار شده و اين در حالى است كه اين كشور اسكانديناو در ورزش هاى زمستانى قوى تر بوده و به تبع آن شرايط بهتر و صلاحيت بيشترى براى ميزبانى المپيك هاى زمستانى داشته است.
در سال ۱۹۵۲ نيز هلسينكى پايتخت فنلاند يك كشور ديگر اسكانديناوى به برگزارى المپيك همت گماشت، ولى همچنان در آرزوى تكرار آن تجارب به سر مى برد، هر چند هنوز هم اين باور وجود دارد كه ميزبانى موفق سوئد در سال ۱۹۱۲ بود كه باعث شد كميته بين المللى المپيك (IOC) وجهه و صلاحيت ادامه كار خود و برگزارى مجدد المپيك ها را پس از دوران سخت جنگ جهانى اول (۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸) احراز و اثبات نمايد.
------------------
منبع : ایران

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

ششمین دوره ۱۹۲۰ آنتورپ بلژيك
براى از ياد بردن جنگ جهانى اول

پس از ۸ سال وقفه كه به خاطر شعله ور شدن آتش جنگ جهانى اول بود، ششمين دوره بازى هاى المپيك به سال ۱۹۲۰ در آنتورپ بلژيك برپا شد و اين در حالى بود كه كمتر از دو سال از اتمام آن جنگ مى گذشت.

اگر آن جنگ صورت نمى گرفت، قرار بود دوره بعدى المپيك به سال ۱۹۱۶ در برلين برگزار شود و اگر آن بازى ها به سببى كه گفتيم حذف شد و دوره ۱۹۲۰ به آنتورپ واگذار گشت، به سبب رنجى بود كه آن جنگ بر مردم بلژيك تحميل كرده بود.
مراسم گشايش اين دوره از بازى ها به خاطر استفاده از پرچم المپيك و قرائت متن سوگند ورزشكاران كه هر دو براى اولين بار در المپيك ها صورت مى پذيرفت از آئين هاى مشابه در ادوار قبلى المپيك متمايز مى شد.
در صحنه مسابقات شمشيربازى ندو نادى از ايتاليا ۵ طلا از ۶ طلاى ممكن را برد و كارى كرد كه در تاريخ المپيك ها به يادگار ماند. اتلدا بليب ترى از امريكا هم در هر ۳ ماده شناى زنان بر سكوى نخست ايستاد.
با احتساب مسابقات مقدماتى اين رشته ها او در ۵ رقابت شركت جست و در هر ۵ مرتبه ركوردهاى جهانى را شكست.
سوزان لنگلن تنيس باز مشهور فرانسوى كه در گرنداسلم هاى آن موقع مى درخشيد چنان بر تنيس المپيك سايه انداخت كه در كل ۱۰ ستى كه در اين رقابت ها شركت كرد فقط ۴ گيم از دست داد.
اسكارسوان تيرانداز سوئدى در ۷۲ سالگى در رشته موسوم به «Running deer» تيمى صاحب مدال نقره شد تا پيرترين مدال دار المپيك در تمامى ادوار باشد. مسابقه قايقرانى dinghy نيز با برگزار شدن در دو كشور يك بدعت در تاريخ المپيك ها به جا گذاشت و قبل و بعد از آن تاريخ بى سابقه بوده است كه يك رشته المپيك در خاك دو كشور سرگيرد.
مسابقه نخست در بلژيك كه ميزبان المپيك بود برگزار شد و رقابت هاى دوم و سوم به خاك هلند كه همسايه بلژيك است، منتقل شد، زيرا دو ورزشكار حاضر در اين رشته، جملگى هلندى بودند.
در راستاى افزايش دائمى شركت كنندگان المپيك ها، اين بار ۲۶۲۶ ورزشكار (شامل فقط ۶۵ زن) در ۱۵۴ رشته و ماده ورزشى پاى در صحنه نهادند ولى باز هم پراكندگى رشته ها و مجتمع نبودن و برگزارى پر صبر و حوصله رقابت ها سبب شد بازى ها قريب به ۴ ماه طول بكشد و اين نيز در تضاد با خصلت ها و عرف المپيك است كه همه چيز را به طور مجتمع مى خواهد و ورزشكاران زبده دنيا معمولاً در ۱۶ روز به ميدان مى آيند.
از ديگر چهره هاى شاخص المپيك ششم مى توان به دوك كاهاناموكو از هاوايى اشاره كرد كه براى دومين دوره متوالى قهرمان شناى ۱۰۰ متر آزاد مردان شد و در اين راه در مرحله نيمه نهايى با ركورد جهانى خودش در اين رشته مساوى كرد و در فينال آن را شكست.
--------------------
منبع : ایران

[zamara]

[Only registered and activated users can see links]

هفتمين دوره (۱۹۲۴ پاريس)

ظهور تارزان

در هفتمين دوره بازى هاى المپيك تابستانى كه از ۴ مه تا ۲۷ ژوئيه ۱۹۲۴ در پاريس، پايتخت فرانسه برپا شد، شعار آشناى المپيك كه بارها شنيده ايم و مضمون آن «سريع تر، بلندتر و قوى تر» است،

براى اولين بار معرفى و به كار گرفته شد. به علاوه رسم برافراشتن ۳ پرچم در مراسم اختتاميه براى نخستين مرتبه در اين بازى ها به اجرا درآمد. يكى از اين پرچم ها متعلق به كميته بين المللى المپيك (IOC) بود، ديگرى به كشورى كه ميزبان آن رقابت ها بود، تعلق داشت و سومى نيز از آن كشورى بود كه ميزبانى دوره بعدى به آن سپرده شده بود.
تعداد كشورهاى شركت كننده مثل تمامى ادوار قبل از «پاريس» رو به افزايش نهاد و اين بار ۳۰۸۹ ورزشكار شامل ۲۹۵۴ مردو ۱۳۵ زن از ۴۴ كشور به ميدان پا گذاشتند و اين نشان مى داد كه مردم بيش از پيش المپيك را به عنوان يك رويداد جهانى پذيرفته اند و حضور بيش از هزار خبرنگار از كشورهاى مختلف در بازى ها نيز نشانه ديگرى از اين موضوع بود.
شمشيربازى زنان در اين دوره المپيك براى اولين بار به اجرا نهاده شد و در اين رشته الن اوسى ليد از دانمارك بدون حتى يك شكست برنده مدال طلا شد.
جانى ويسمولر معروف و امريكايى در اين دوره اولين مدال طلايش را در، مورد توجه ترين ماده شنا يعنى ۱۰۰ متر كرال برد و بجز آن يك طلاى ديگر را هم به دست آورد و يك برنز هم در معيت تيم امريكا در رشته واترپلو نصيب وى شد.
او در المپيك بعدى (۱۹۲۸) دوباره قهرمان شناى ۱۰۰ متر آزاد شد و سپس به هاليوود رفت و بازيگر سينما شد و نقش معروف تارزان را در ۱۲ فيلم سينمايى طى دهه ۱۹۳۰ بازى كرد و شهرت او در اين عرصه هنرى به راحتى بر اعتبار وى در صحنه هاى ورزشى چربيد. در ۱۰۰ متر آزاد زنان گرترود ادرلى ديگر شناگر مطرح امريكا فقط به مدال برنز رسيد اما او دو سال بعد از آن با تبديل شدن به اولين زنى كه كانال مانش را شنا كرده است و آن هم با زمانى كه دو ساعت سريع تر از بهترين حدنصاب مردان در اين عرصه بود، به شهرت بيشترى رسيد.

اين دوره المپيك، المپيك پاوونورمى هم بود زيرا اين دونده استقامت فنلاندى برنده ۵ مدال طلا در مواد طويل در رشته دووميدانى شد و آن را ضميمه ۳ مدال زرينى كرد كه ۴ سال پيشتر در المپيك انتورپ بلژيك به دست آورده بود و از اين طريق به يكى از بزرگ ترين چهره هاى تاريخ المپيك بدل شد، كار او بخصوص در روز ۱۰ ژوئيه ۱۹۲۴ فوق العاده بود، زيرا وى ابتدا ۱۵۰۰ متر را فتح كرد و فقط ۵۵ دقيقه بعد از نو به ميدان آمد و اين بار ۵ هزار متر را هم برد.
ويله ريتولا هموطن نورمى و ديگر دووميدانى كار فنلاند نيز بد عمل نكرد، زيرا ۴ طلا و دو نقره را به جيب زد.
---------------------------
منبع : ایران